δρόμοι

όλα τριγύρω αλλάζουνε...

Αναδημοσίευση από την TVXS.gr - http://www.tvxs.gr/v9978

Τους τελευταίους μήνες της χούντας θυμίζει το σημερινό κλίμα στην Ελλάδα

Μοιάζει παράδοξο,αλλά η σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα θυμίζει τους τελευταίους μήνες πριν την κατάρρευση της απριλιανής δικτατορίας....Ο Στέλιος Κούλογλου για την 42η επέτειο από την εγκαθίδρυση της δικτατορίας.

Μοιάζει παράδοξο,αλλά η σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα θυμίζει τους τελευταίους μήνες πριν την κατάρρευση της απριλιανής δικτατορίας. Δεν ακοπεύω φυσικά να συγκρίνω την χούντα του Ιωαννίδη και την κυβέρνηση Καραμανλή: η πρώτη στήριζε την εξουσία της στα τανκ, η δεύτερη έχει εκλεγεί από τον ελληνικό λαό.

Θα ήταν εξ ίσου άδικη η όποια σύγκριση με την σημερινή δημοκρατία μας που παρ ότι ανάπηρη προστατεύει το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης: αρκεί μια ματιά στα ντοκιμαντέρ του Tvxs για την δικτατορία, για να καταλάβει κανείς ότι την εποχή εκείνη κατέληγες στην φυλακή και την εξορία επειδή τραγουδούσες Θεοδωράκη ή έλεγες στους φίλους σου ένα ανέκδοτο για τον Παττακό.

Η καταπίεση ήταν ιδιαίτερα έντονη στην διάρκεια της χούντας του Ιωαννίδη, ο οποίος ανέτρεψε με ένα «παλατιανό πραξικόπημα» τον Γ.Παπαδόπουλο μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973.Ενα μήνα πριν και εδώ αρχίζουν οι ομοιότητες- είχε ξεσπάσει διεθνώς οικονομική κρίση, εξ αιτίας της αλματώδους αύξησης της τιμής του πετρελαίου. Τις επιπτώσεις της κρίσης στην Ελλάδα καλείτο να διαχειριστεί η κυβέρνηση Ανδρουτσόπουλου, ίσως η πιο αναξιόπιστη και ανίκανη κυβέρνηση που γνώρισε η χώρα μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι επιδόσεις της ήταν ανάλογες με αυτές της σημερινής κυβέρνησης, της χειρότερης κατα γενική ομολογία από το 1974 και μετά.

Επρόκειτο και τότε για εποχή σκανδαλολογίας, καθώς ένας από τους στενούς συνεργάτες του Παπαδόπουλου παραπέμφθηκε σε δίκη για το περίφημο σκάνδαλο με τα κρέατα, Από τους πρωτεργάτες του πραξικοπήματος τον Απρίλιο του 1967 , ο Μπαλόπουλος είχε διακριθεί για τις διεφθαρμένες πρακτικές του τόσο ως επικεφαλής του ΕΟΤ όσο και ως υπουργός Εμπορίου όταν και αποφάσισε να εισάγει,φυσικά με το αζημίωτο , σάπια κρέατα από την Ν. Αφρική τα οποία διοχέτευσε στην εγχώρια κατανάλωση. Ο Ιωαννίδης χρησημοποιούσε το σκάνδαλο Μπαλόπουλου για να χτυπήσει το καθεστώς Παπαδόπουλου.

Δεν είναι όμως ούτε τα σκάνδαλο, ούτε η κυβερνητική ανικανότητα ούτε η σοβαρή διεθνής οικονομικη κρίση που κάνουν τόσο έντονες τις ομοιότητες ανάμεσα σε δύο τόσο ξεχωριστές εποχές. Είναι η έλλειψη ελπίδας: αντίθετα με τον πρώτο καιρό μετά την 21η Απριλίου(όταν υπήρχε ελπίδα ότι η χούντα δεν θα κρατήσει πολύ) ή τα επόμενα χρόνια που ξεκίνησε το αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα, η συντριβή του Πολυτεχνείου είχε δημιουργήσει μια γκρίζα,σχεδόν καταθλιπτική ατμόσφαιρα.

Ηταν διάχυτη η αίσθηση ότι υπήρχε κάτι πολύ αρρωστημένο μέσα στην εξουσία , στο ΕΑΤ-ΕΣΑ (στρατιωτική αστυνομία του Ιωαννίδη) τότε στο Μέγαρο Μαξίμου σήμερα. Οτι στην ημερήσια διάταξη είχε τεθεί το θέμα της αλλαγής του καθεστώτος, χωρίς να διαφαίνεται πως θα επιλυθεί.

Η συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή. Ο Ιωαννίδης και το καθεστώς της εφταετίας κατέρρευσαν αφού παρέδωσαν την Κύπρο. Από τον Κ.Καραμανλή και τον Α. Παπανδρέου ως τον Κ. Μητσοτάκη, στο πολιτικό παιχνιδι και την εξουσία επανήλθαν όλοι αυτοί που με την δράση τους είχαν συμβάλλει στην πολιτική κρίση η οποία είχε επιτρέψει σε μια χούφτα παρανοικών, ανίκανων αξιωματικών να σφετεριστουν την εξουσία, ακριβώς 42 χρόνια πριν.

Το νέο αλλά συγχρόνως παλιό προσωπικό εγκαθίδρυσε το καθεστώς της μεταπολίτευσης. Ενα σύστημα που αποτελούσε φυσικά πρόοδο σε σχέση με την δικτατορία, αλλά έχει φτάσει στα όρια του και κλυδωνίζεται σήμερα. Αν το σημερινό κλίμα μοιάζει με αυτό που επικρατούσε τους τελευταίους μήνες της είναι επειδή δεν βρισκόμαστε μπροστά σε απλή αλλαγή κυβέρνησης αλλά μπροστά σε ανάγκες για πολύ βαθύτερς τομές, σε αλλαγή καθεστώτος.

στο καλό Σταμάτη…

Όταν έφυγε ο Νικόλας Άσιμος ήμουνα πολύ μικρός. 3-4 χρόνια αργότερα, όταν άκουσα για πρώτη φορά τα τραγούδια του και γοητεύτηκα από την προσωπικότητα, το λόγο, τους στίχους, τις ερμηνείες του, έψαχνα μανιασμένα να βρω τις κασέτες και τους δίσκους του, τα γραπτά του και πληροφορίες από τη ζωή του. Αυτή η συνήθεια με έβαλε σε μια γενικότερη αναζήτηση, άγνωστων (ειδικά στην επαρχία όπου ζούσα) και φευγάτων τραγουδοποιών της εποχής. Ένας από αυτούς ήταν ο Σταμάτης Μεσημέρης τον οποίο πρωτοάκουσα μέσα από τη φωνή του Παπακωνσταντίνου, αλλά τον αγάπησα μέσα από τα τραγούδια του που ερμήνευε ο ίδιος. Τότε, στις αρχές του 90’ λίγοι τα ήξεραν.

Κάποια φορά, στα 18 μου, βρέθηκα σε μια μεγάλη βιβλιοθήκη με αρχεία εφημερίδων και έμεινα με τις ώρες ψάχνοντας ό,τι είχε γραφτεί για τον Νικόλα τη μέρα μετά το θάνατό του. Ένοιωσα περίεργα σήμερα, διαβάζοντας στις εφημερίδες παρόμοια όμοια αρθράκια με εκείνα της αναγγελίας του θανάτου του Νικόλα, μόνο που τώρα το Νικόλας έγινε Σταμάτης.

Σχεδόν συνομήλικοι, ο ένας κρεμάστηκε στα 39 του ο άλλος νικήθηκε από τον καρκίνο στα 61 του. Καλλιτεχνικά τουλάχιστον, αναφορικά με τις εμφανίσεις τους, ο ένας ξεκίνησε όταν ο άλλος τελείωνε, σαν να υπήρχε μια συνέχεια. Όχι, δεν έμοιαζαν σαν προσωπικότητες, τουλάχιστον απ’ όσο μπορώ να κρίνω μέσα από τα τραγούδια τους. Εξάλλου ο ένας ήταν «τρελός» και ο άλλος ψυχολόγος. Η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος ίσως. Ενός νομίσματος που με το θάνατο του Σταμάτη κύλισε και έπεσε στον υπόνομο κάτω από το πεζοδρόμιο κάπου στο κέντρο της Αθήνας… Κι όμως κανένας από τους δυο τους δεν είναι για μένα μύθος. Για τον Νικόλα η εμμονή μου να συλλέγω στοιχειά από τη ζωή του και το έργο του με έκαναν να σχηματίσω μια πιο αντικειμενική άποψη για το ποιος ήταν και για τις αδυναμίες του χωρίς να πάψω στιγμή να θαυμάζω τη δύναμή και το θάρρος του αλλά κυρίως να αγαπάω τα τραγούδια του. Ο Σταμάτης φρόντισε ο ίδιος να σβήσει τα ίχνη όποιου πιθανού μύθου, δείχνοντας τις αδυναμίες του στις τελευταίες δουλειές του (κυρίως σε αυτήν με τον Παπακωνσταντίνου), βγαίνοντας ακόμη και στην τηλεόραση. Δεν έγινε ο άγιος ενάντια στο σύστημα, τίτλος που θα του αποδίδονταν ίσως αν είχε ένα τέλος ανάλογο με αυτό του Νικόλα λιγάκι πιο νέος και με αντίστοιχο τραγικό τρόπο. Πάλι καλά όμως, γιατί ο μύθος έχει αξία όταν αναβλύζει από την ιστορία και όχι από την αυταπάτη.

Ο καθένας δημιουργεί τη δική του ιστορία και μύθο σε σχέση με αυτά που αγαπάει. Τα τραγούδια του Σταμάτη τα αγάπησα ακόμα και με τις αδυναμίες τους, ακόμα κι όταν ήταν μέτρια, ακόμα κι όταν τα τραγουδούσε ο Βασίλης ή άλλοι τραγουδιστές. Όμως η μαγεία του μύθου ήταν αλλού. Εκεί στα εφηβικά μου βράδια που έλιωνα το βυνίλιο του «Άγριου Πλήθους» και την κασέτα του «Μεθάω». Αυτή η ανάμνηση είναι και ο μόνος φόρος τιμής που έχω για τον Σταμάτη…

Υ.Γ. 1: Δεν είναι τυχαίο πως αυτό το μπλογκ, σχεδόν από την αρχή του ντύνεται με τραγούδια του Μεσημέρη.

Υ.Γ. 2: Σταμάτη σε χαιρετώ με εκείνο το μονότονο «Στο καλό» που κλείνει το αγαπημένο μου δίσκο σου…

τι ώρα πετάς;

«Άμα δεν έφευγα από την Ελλάδα… θα ‘θελες να με ξαναδείς;» τον ρώτησα δειλά. «Δεν απαντάω σε τόσο θεωρητικές απορίες», είπε μετά από μια στιγμή δισταγμού. Τον αντιπάθησα βαθιά αλλά ταυτόχρονα λαχτάρησα να μπορούσα να μπω στη ζωή του, ωραία θα περνούσα με εκείνο το αισιόδοξο, πετυχημένο παλικάρι, ίσως να με κεράτωνε καμιά φορά, όμως ποτέ δεν θα ‘νιωθα μαζί του στην απέξω…

«Τι ώρα πετάς, Μαρία;» «Στις δέκα και πέντε». «Ωραία, προφταίνουμε με άνεση…» «Θες να πιούμε έναν τελευταίο καφέ στο αεροδρόμιο;» «Πρέπει να πάω στη δουλειά μου. Έχω ήδη αργήσει». «Θα μου δώσεις το τηλέφωνό σου, Σταμάτη;» «Τι να το κάνεις;» «Σωστά, τι να το κάνω;…»

Απόσπασμα από το μυθιστόρημα του Χ.Α. Χωμενίδη «Υπερσυντέλικος» Εκδόσεις Εστία 2003

Εκτός των τοιχών

Με μία πρωτότυπη μορφή διαμαρτυρίας, ενάντια στις καινούργιες τροποποιήσεις των Πανεπιστημίων, καθηγητές και φοιτητές των Πανεπιστημίων της Lyon αποφάσισαν μια εναλλακτική μορφή διεξαγωγής των μαθημάτων. Μαθήματα μουσικής κοντά στη φύση. Σήμερα το πρωί, οι φοιτητές της Μουσικολογίας του Université Lumière Lyon 2, διδάχτηκαν τα μαθήματα στον προαύλιο χώρο του Πανεπιστημίου.

Ήταν χθές...θα είναι αύριο...

Πέμπτη 19 Φλεβάρη Manifestation Nationale!!! RDV 14h, Terreaux, Lyon. Venez nombreux! Ήταν χθές...θα είναι αύριο... Συμμετοχή στην πορεία των Φοιτητικών Συλλόγων ενάντια στις αλλαγές που συντελούνται στην Εκπαίδευση... ...επειδή ο χρόνος είναι πιεσμένος και τα πράγματα απλά... Φοιτητές και καθηγητές βγαίνουν ξανά στους δρόμους...

L'heure est grave pour l'Université!

L'heure est grave pour l'Université!

Πορείες, κινητοποιήσεις και απεργίες σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Γαλλίας. Paris, Marseille, Lyon, Toulouse ... Καθηγητές και φοιτητές έχουν ενώσει τις δυνάμεις τους για την υπεράσπιση της δημόσιας παιδείας.

Τα πανεπιστήμια της Γαλλίας προσπαθούν να αντισταθούν στις καινούργιες μεταρρυθμίσεις που θέλει να επιβάλλει η κυβέρνηση. Με σκοπό την προστασία και την διατήρηση των θεσμών του Πανεπιστημίου, τα περισσότερα πανεπιστημιακά ιδρύματα είναι σε απεργία. Εδώ και δύο εβδομάδες καθηγητές και φοιτητές κατεβαίνουν στους δρόμους υπερασπιζόμενοι τα δικαιώματά τους.

Διατηρώντας αποφασιστικότητα και τόλμη και δίχως καμιά υποχώρηση παλεύουν για την ανάκτηση των δικαιωμάτων τους.

L'heure est au rassemblement!

1. Απόσυρση του νομοσχέδιου όσον αφορά τον διαχωρισμό των καθηγητών σε ερευνητές (chercheurs) και σε διδάσκοντες (enseignants).

Οι καθηγητές θεωρούν ότι δεν μπορούν να διαχωριστούν σε "παιδαγωγός" και σε "ερευνητής". Με την διαχώριση αυτή, μπορεί μεν το Υπουργείο να θέλει να έχει καθηγητές - παιδαγωγούς που να μπορούν να προσεγγίσουν τους φοιτητές αλλά με αυτόν τον τρόπο η έρευνα αυτομάτως διαγράφεται από τον πανεπιστημιακό κύκλο και απομένει μόνο η διεξαγωγή μαθημάτων που στην τελική ίσως να μην μπορεί να βοηθήσει τον φοιτητή. Από την στιγμή που αφαιρείται το δικαίωμα των καθηγητών να είναι και ερευνητές είναι σαν να αποδεχόμαστε ότι η έρευνα ανήκει μόνο σε αυτούς που εργάζονται στα ερευνητικά κέντρα (CNRS), άρα μόνο στις θετικές επιστήμες.

2. Κατάργηση του LRU

Είναι το περσινό νομοσχέδιο σύμφωνα με το οποίο δίνεται στον Πρύτανη του πανεπιστημίου η απόλυτη ελευθερία να διαμοιράζει τα κονδύλια από το κράτος αλλά και τις ιδιωτικές επιχειρήσεις που σύμφωνα με τον νόμο θα μπορούν να χρηματοδοτούν τα πανεπιστημιακά ιδρύματα και τα διάφορα παραρτήματα του πανεπιστημίου. Μπορεί επίσης να διορίζει ο ίδιος τους καθηγητές που θα εργάζονται στις εκάστοτε θέσεις και να κρίνει κατά πόσο μπορούν να ανέβουν στην πανεπιστημιακή κλίμακα. Κάτι που είναι τελείως παράλογο διότι με αυτόν τον τρόπο, θα δίνονται περισσότερα χρήματα στα παραρτήματα οικονομικών επιστημών, της νομικής και οτιδήποτε έχει σχέση με τις επιχειρήσεις και τις θετικές επίσημες, τα επαγγέλματα του μέλλοντος με λίγα λόγια...λόγω του ότι είναι αυτές που χρηματοδοτούν το πανεπιστήμιο. Με αυτό τον τρόπο οι φοιτητές μπορούν να βρουν πιο εύκολα stage και δουλειά ενώ παραρτήματα ανθρωπιστικών επιστημών όπως Φιλολογικά (Lettres Classiques et Modernes), Ξένες Γλώσσες, Αrt du Spectacle, Histoire de l'art, Musique κλπ που στοχεύουν ιδιαίτερα πόστα της δημόσιας εκπαίδευσης, θα έχουν ένα μηδαμινό ποσοστό του budget του πανεπιστημίου. Mε αυτό το τρόπο, τα διάφορα groups θα μειώνονται, οι vacataires το ίδιο και στο τέλος, αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση θα μείνουμε μόνο με τους titulaires οι οποίοι θα καλoύνται να διδάξουν όλα τα μαθήματα.

3. Απόσυρση του σχεδίου σύμβασης όσον αφορά το διδακτορικό και διατήρηση των 900 κατηργημένων θέσεων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Οι φοιτητές του διδακτορικού ουσιαστικά, εργάζονται ως συμβασιούχοι στο πανεπιστήμιο με αποτέλεσμα να βασίζονται στα μαθήματα που διδάσκουν για να διεξάγουν την έρευνά τους. Το Υπουργείο Ανώτατης Εκπαίδευσης θέλει να διαγράψει 900 θέσεις διδακτορικού διότι δεν μπορεί υποτίθεται να χρηματοδοτήσει την έρευνα και επίσης την εργασία τους. Όμως αυτό είναι τελείως παράλογο διότι η έρευνα, μέχρι τώρα ανήκει στην πανεπιστημιακή κοινότητα και είναι στοιχείο υποχρεωτικό του πανεπιστημιακού κύκλου.

4. Απόσυρση του νομοσχεδίου όσον αφορά τον καινούργιο τρόπο διεξαγωγής των διαγωνισμών για το δημόσιο.

Διαγωνισμοί - Εξετάσεις δημοσίου. Αυτή είναι η τελευταία χρονιά που λειτουργούν τα IUFM ή Παιδαγωγικά Ινστιτούτα, είναι τα Ινστιτούτα στα οποία είναι γραμμένοι οι φοιτητές που δίνουν εξετάσεις δημοσίου. Από την επόμενη χρονιά καταργούνται τα IUFM και αναλαμβάνει το πανεπιστήμιο την προετοιμασία των μαθητών για τις εξετάσεις μέσω του νέου master το οποίο ονομάζεται Master Enseignement. Το Master Enseignement, του οποίου η μακέτα έπρεπε να ήταν έτοιμη τέλους του Δεκέμβρη, σύμφωνα με το Υπουργείο Παιδείας είναι ακόμη στα σκαριά μιας και οι καθηγητές δεν γνωρίζουν τί διδασκαλίες πρέπει να περιλαμβάνει αυτό το master. Μέχρι πρότινος, ο διευθυντής του παραρτήματος Μουσικολογίας υποστηρίζει ότι θα πρέπει να περιλαμβάνει μαθήματα από το Master Recherche (έρευνας), μαθήματα από την προετοιμασία των φοιτητών για τις εξετάσεις και παιδαγωγικά μαθήματα(αυτά που κάνουν οι φοιτητές στο IUFM ). Αυτό είναι το πρώτο κρατούμενο. Δεύτερο, μέχρι πέρσι, τις εξετάσεις CAPES (για γυμνάσια) είχαν δικαίωμα να δώσουν όλοι όσοι είχαν το Licence(πρώτο πτυχίο πανεπιστημίου) και έκαναν ένα χρόνο προετοιμασία. Τις εξετάσεις AGREGATION (για Λύκεια και Πανεπιστήμια)όλοι όσοι είχαν ένα χρόνο master και ένα χρόνο προετοιμασία. Από τη στιγμή που το Υπουργείο ζητά ένα master enseignement ενός χρόνου και ένα χρόνο προετοιμασία, εξισώνεται λοιπόν το επίπεδο του CAPES με της AGREGATION κάτι που είναι τελείως παράλογο διότι μεταξύ των δύο εξετάσεων, υπάρχει μεγάλο χάσμα. Τρίτο, από του χρόνου, αυτές οι εξετάσεις, δεν θα δίνουν το δικαίωμα σε ένα πόστο εργασίας, τουλάχιστον αυτό λεγόταν μέχρι τον Σεπτέμβρη και το CAPES δεν θα έχει χαρακτήρα εθνικό αλλά ακαδημαϊκό. Είναι η ακαδημία της κάθε περιοχής που θα κάνει τις εξετάσεις οι οποίες πλέον δεν θα έχουν καμία σχέση με το αντικείμενο των σπουδών αλλά με γενικά μαθήματα όπως γαλλικά, μαθηματικά, πληροφορική. Γενικές γνώσεις όπως οι εξετάσεις που γίνονται για τους δασκάλους. Μόνο η AGREGATION θα κρατήσει τον εθνικό χαρακτήρα αλλά δεν ξέρουμε μέχρι πότε…

5. Αύξηση των επιδομάτων για την Παιδεία.

Νομίζω ότι είναι αυτονόητο. Από την στιγμή που μπορεί να ξεμπλοκάρει 320 δις euro από τον κρατικό μηχανισμό ο κύριος Sarkozy για τις επιχειρήσεις έστω υπό μορφή δανείου, νομίζω ότι πρέπει κάλλιστα να δώσει έστω και 1 εκατομμύριο στα πανεπιστήμια. Τί είναι 1.000.000 μπροστά στα 320 δις? Βέβαια θα μου πείτε ότι είναι υπό μορφή δανεισμού. Ποιος όμως θα πάρει την θέση τους, αν δεν δίνουμε ευκαιρίες σε vacataires και αν δεν δίνουμε μόνιμα πόστα σε vacataires που είναι στο πανεπιστήμιο εδώ και πάρα πολλά χρόνια?

Bar des Poètes

Στης βουλής τα έδρανα

Αναδημοσίευση από http://indy.gr Πριν δυο βδομάδες περίπου τα 3 τμήματα της Γ' Γυμνασίου σχολειου του κέντρου πραγματοποίησαν επίσκεψη στη βουλή με τη συνοδεία των καθηγητών τους.

Στη ξενάγηση στη βουλή ακολουθούσε και μια αστυνομικός με πολιτικά. Φανερά επηρρεασμένη απο τα προσφατα γεγονότα της εξέγερσης, συμπεριφερόταν στους μικρους μαθητές προκλητικά.

Στο τέλος της διδακτικής επίσκεψης μοιράστηκαν φόρμες αξιολόγησης οι οποίες έπρεπε να συμπληρωθούν ανώνυμα από τους μαθητές και αφορούσαν την κριτική αξιολόγηση της βουλής σαν σύστημα αντιπροσώπευσης, του συστήματος των τριών εξουσιών, των κτιριακών εγκαταστάσεων, και άλλα. Στο τέλος υπήρχε ερώτηση κριτικής του συνοδού ασφάλειας της βουλής, όπου υπήρχε δυνατότητα προσθήκης συμπληρωματικού σχόλιου.

Οι απαντήσεις που δόθηκαν στην αξιολόγηση ήταν σε μεγάλο ποσοστό απόλυτα αρνητικές στη κλίμακα 5 έως 1. Το ίδιο έγινε και με την κριτική στη φρουρό ασφαλειας και κάποια παιδιά συμπλήρωσαν το σχετικό παράθυρο για περισσότερα σχόλια που υπήρχε στο ερωτηματολόγιο που έπρεπε να συμπληρωθεί ανώνυμα.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

Τα αποτελέσματα των απαντήσεων της έρευνας φαίνεται δεν άρεσαν στους κρατούντες της βουλής και αποφάσισαν να παρέμβουν δυναμικά στην έρευνα που πραγματοποίησαν με το παρακάτω δημοκρατικό τρόπο.

Επικοινώνησαν με το σχολείο στο οποίο έκαναν σαφές ότι ευθύνεται για την άποψη των παιδιών για την βουλή, που είναι αρνητική.

Ζήτησαν να δοθούν τα ονόματα των παιδιών που συμπλήρωσαν με αρνητικά σχόλια.

1. Με την πάροδο των ημερών τα ονόματα δεν δόθηκαν από τους μαθητές παρά τις πιέσεις.Οι απειλές μέσω του 15μελούς είναι συνεχείς ότι αν δεν πείτε τα ονόματα θα κοπούν όλες οι εκδρομές για να βρεθούν τυχόν καταδότες, αλλά μάταια.

2. Η βουλή έθεσε τους καθηγητές προ των ευθυνών τους και εμμέσως πλην σαφώς απειλεί με δευτεροβάθμιο πειθαρχικό.

3. Αποστέλει λοιπόν τα ερωτηματολόγια για γραφολογικό !!! έλεγχο στο σχολείο να εξακριβωθεί στη πράξη, ποιοί συμπλήρωσαν το κουτάκι με τις παρατηρήσεις !!!

Η αστυνομικός ασφαλείας που ήδη έτριζε η καρέκλα της από τα εσωτερικά μαχαιρώματα για την περίοπτη θέση με τα αναγκαία κονέ, βρήκε ευκαιρία για αποδιοπομπαίους τράγους και ζήτησε η ίδια να δοθούν τα ονόματα και να υπογράψουν δήλωση μετάνοιας και μεταμέλειας. Σήμερα μάλιστα πήγε η ίδια στο σχολείο να πάρει τα ονόματα και για να πιέσει.

ΔΗΛΑΔΗ

Η Βουλή η οποία μέσα από τις διαδικασίες της έχει θεσμοθετήσει ανεξάρτητες αρχές για την προστασία προσωπικών δεδομένων, έρχεται τώρα που δεν της αρέσει η εικόνα της (προφανώς στο σύνολο των σχολείων) και παρεμβαίνει απρόκλητα και βάναυσα προσπαθώντας να τρομοκρατήσει δασκάλους και μαθητές, καταργώντας το απόρρητο της συνέντευξης μιας έρευνας και αλλοιώνοντας με αυτό το τρόπο τα αποτελέσματα της έρευνας την οποία πιθανά θα δημοσιεύσει και θα χρησιμοποιήσει κάποια στιγμή ή πιθανά και να την στείλει στην ΕΕ ή όπου αλλού.

Γιατί ύστερα από αυτό το γεγονός του κατατρεγμού, ποιό σχολείο θα τολμάει να πάει στη βουλή και να τολμήσει κάποιος μαθητής να γράψει αρνητικά σχόλια στο ανώνυμο ερωτηματολόγιο που του δίνει η βουλή, όσο και αν τα πιστεύει.

Αφού απειλείται άμεσα και ο όποιος δάσκαλος να παραπεμφθεί σε δευτεροβάθμιο και ο όποιος μαθητής να του την έχουν στημμένη σαν συνήθη ύποπτο για μια ολόκληρη ζωή.

Αν και το σχολείο είναι άσυλο, παρόλαυτά η φρουρός ασφαλείας μπαίνει και απαιτεί ονόματα παιδιών να βγουν από γραφολογικό έλεγχο που απαιτεί να κάνει το ίδιο το σχολείο !!! και τα ονοματα τα οποία θα χρησιμοποιήσει όπως αυτή νομίζει !!! και προφανώς θα τα δώσει σε χρήση σε όποιον μηχανισμό αυτή εξυπηρετεί και μη τα είδατε τα παιδιά.

Χωρίς να έχει γίνει κάποια "παραβατική" κατά τον νόμο συμπεριφορά, πταίσμα, πλημμέλημα κάτι τέτοιο, αλλά απλά έχει κατατεθεί αίτηση από την ίδια την Βουλή για διατύπωση της κριτικής σκέψης των παιδιών την οποία συνήθως εκθειάζουν και παροτρύνουν οι διάφοροι πολιτικοί και πνευματικοί κύκλοι όταν τους βολεύει.

Γιατί, η διακίνηση ιδεών και κριτικής σκέψης είναι δικαίωμα του καθένα και από τα πρωταρχικά ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά αυτό διαφεύγει από τις υπηρεσίες της βουλής που παριστάνει και καλά τον οικοδεσπότη στην νεολαία, την οποία ταυτόχρονα φροντίζει να καθυποτάξει, να καταστείλει, να τρομοκρατήσει με κάθε τρόπο θεμιτό και αθέμιτο μικρά παιδιά και υπάλληλους δασκάλους.

Και ύστερα αναρωτιέται ο μηχανισμός της Βουλής για τα αρνητικά σχόλια των παιδιών για τις λειτουργίες της και για την εικόνα που παρουσιάζει και πως θα την βελτιώσει.

Και με αυτές τις ενέργειες που δρομολόγησε, βρήκε τώρα η Βουλή τον τρόπο να πείσει όλους για τα δημοκρατικά ιδεώδη που υπηρετεί, πως τα υπηρετεί και πως σέβεται την όποια τυχόν αντίθετη άποψη και για αυτό πρέπει να απολαμβάνει του πλήρους και απόλυτου σεβασμού όλων ανεξαιρέτως (και των 11χρονων και των αγέννητων)...

.... ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΙΩΣ.....

.....ΜΑΥΡΟ ΦΙΔΙ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΦΑΓΕ ΟΛΟΥΣ....

Ακούστηκε σε διαδηλώσεις την περασμένη Πέμπτη 28/1/09 «Ημέρας Εθνικής Απεργίας» στη Γαλλία:

"Κάρλα είμαστε κι εμείς όπως κι εσύ

κι εμάς μας πηδάνε του κράτους αρχηγοί"

(ελεύθερη μετάφραση)