Καλωσορισατε στο SensedPlace Blog!

Το SensedPlace προέρχεται από μια γενικότερη ιδέα για τη δημιουργία ενός χώρου και δικτύου παρουσίασης και ανταλλαγής ιδεών κοινωνικο-πολιτιστικού χαρακτήρα. Μέρος αυτής της ιδέας είναι και το Blog στο οποίο βρίσκεστε όπου δημοσιεύουμε σκέψεις, άρθρα, σχόλια, ιδέες, ανταποκρίσεις, παρουσιάσεις και πληροφορίες από τον ευρύτερο κοινωνικό και πολιτιστικό χώρο του δικού μας, αλλά ίσως και του δικού σας, κόσμου...



9.2.08

Εργασιακός Μεσαίωνας

Ακολουθεί αναδημοσίευση από την Ελευθεροτυπία:
Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΣΩΤΗΡΧΟΥ
Ο «εργασιακός Μεσαίωνας» είναι εδώ. Με σάρκα και οστά. Μόνον έτσι περιγράφονται στη χώρα μας οι εργασιακές σχέσεις και συνθήκες οι οποίες είναι από τις χειρότερες στην Ευρώπη και πάνε από το κακό στο χειρότερο, καθώς:
* Οι ανασφάλιστοι εργαζόμενοι αυξήθηκαν κατά 11% από το 2004 έως το 2006.
* Το ίδιο διάστημα οι μερικά απασχολούμενοι αυξήθηκαν κατά 61.000 άτομα σε ποσοστό που έφτασε το ιλιγγιώδες 30%.
* Δουλεύουμε 20% περισσότερο από τον μέσο όρο για τις 27 ευρωπαϊκές χώρες, δηλαδή 46 ώρες αντί 38,5 ώρες τη βδομάδα, με αποτέλεσμα να είμαστε τρίτοι στην κατάταξη των απασχολούμενων τις περισσότερες ώρες μετά την Τουρκία και τη Ρουμανία.
* Η χώρα μας κατέχει τον τέταρτο υψηλότερο δείκτη έντασης εργασίας μεταξύ των 27 χωρών, που είναι σχεδόν 25% υψηλότερος από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
* Καταγράφονται απανωτές αρνητικές πρωτιές στην έκθεση των εργαζομένων σε μια σειρά από «φυσικούς κινδύνους» για την υγεία τους.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, το έργο του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας (ΣΕΠΕ) έχει μειωθεί σημαντικά, αφήνοντας έρμαιο τους εργαζόμενους σε αυτό που τα συνδικάτα καταγγέλλουν ως «εργασιακό Μεσαίωνα», καθώς στο διάστημα 2003 -2005 μειώθηκαν εντυπωσιακά τόσο ο έλεγχος των επιχειρήσεων κατά 51% όσο και τα πρόστιμα που τους επεβλήθησαν τα οποία έπεσαν κατά 62%.
Τα παραπάνω είναι μερικά μόνο από τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στην αδημοσίευτη μελέτη «Απασχόληση και αγορά εργασίας κατά την περίοδο 2004-2006: μια προσεκτική ματιά στα στατιστικά δεδομένα» του οικονομολόγου, ερευνητή στο Ινστιτούτο Κοινωνικής Πολιτικής-ΕΚΚΕ, Ηλία Κικίλια, που έκανε μια κριτική αποτίμηση στα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας (έρευνα εργατικού δυναμικού), του ΟΑΕΔ, των ετήσιων εκθέσεων πεπραγμένων του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας και της «4ης Ευρωπαϊκής Ερευνας για τις συνθήκες εργασίας» του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος για τη Βελτίωση των Συνθηκών Διαβίωσης και Εργασίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που διεξήχθη το 2005 σε 27 ευρωπαϊκές χώρες.
Τι διαπιστώνει; Οτι «παρά τους ρυθμούς της οικονομικής ανάπτυξης των τελευταίων ετών και παρά τη μείωση του επιπέδου της ανεργίας, τουλάχιστον όπως δείχνουν οι επίσημες στατιστικές και στο βαθμό που αυτό ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, οι συνθήκες εργασίας στη χώρα μας όχι μόνο είναι από τις χειρότερες στην Ευρώπη αλλά επιπλέον φαίνεται ότι επιδεινώνονται. Ταυτόχρονα φαίνεται ότι απαξιώνεται με ταχείς ρυθμούς το έργο του μοναδικού θεσμού για τον έλεγχο των συνθηκών εργασίας, δηλαδή του ΣΕΠΕ, τουλάχιστον σύμφωνα με τις εκθέσεις του ίδιου του οργανισμού».
Σύμφωνα με τη μελέτη:
* Οσοι αναγκάζονται να κάνουν και δεύτερη δουλειά αυξήθηκαν κατά 33% την περίοδο 2004-2005. Παράλληλα, αυξήθηκαν σημαντικά και οι ημέρες εργασίας στη δεύτερη απασχόληση, ενώ επίσης αυξήθηκαν κατά 21% και οι εργαζόμενοι που αναζητούν μια δεύτερη εργασία.
* Κατά 13% αυξήθηκαν οι συμβάσεις που αφορούν «ευέλικτες» μορφές απασχόλησης, μεταξύ 2003-2005.
* Μόνον σε Τουρκία και Ρουμανία οι εργαζόμενοι δουλεύουν περισσότερο. Σχεδόν το ένα τρίτο των εργαζομένων στη χώρα μας απασχολείται για περισσότερες από 48 ώρες την εβδομάδα όταν το ίδιο κάνει μόνον το 16% κατά μέσο όρο στην Ε.Ε.-27.
* Αντί για το 5% που είναι ο μέσος όρος στις 27 ευρωπαϊκές χώρες, στην Ελλάδα το 20% δουλεύει 7 ημέρες την εβδομάδα, καταλαμβάνοντας έτσι τη δεύτερη θέση μετά την Τουρκία.
* Την πρώτη θέση παίρνει η Ελλάδα στον δείκτη επίδρασης της εργασίας στην υγεία, αφού σχεδόν το 70% απαντούν ότι η εργασία επηρεάζει αρνητικά την υγεία τους, ποσοστό διπλάσιο του ευρωπαϊκού μέσου όρου (35%).
* Σε διπλάσιο ποσοστό από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, το 42% των Ελλήνων εργαζομένων απαντά αρνητικά στην εναρμόνιση της εργασίας με τις οικογενειακές και κοινωνικές υποχρεώσεις, φέρνοντας τη χώρα μας στην τελευταία (27η) θέση. Δείκτης που συσχετίζεται με το υψηλό επίπεδο ωρών εργασίας, την υποβάθμιση των συνθηκών εργασίας και τη σημαντικότατη έλλειψη υπηρεσιών φροντίδας παιδιών.
* Οι μειώσεις στο έργο του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας την περίοδο 2003-05 είναι καθολικές και σε ορισμένες κατηγορίες φτάνουν ακόμα και το 62% (πίνακας).
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 24/12/2007

8.2.08

η ανατροπή

Αγαπητοί φίλοι,
Το sensedplace εγκαινιάζει μια θεματική ενότητα με το τίτλο «Υπογραμμισμένα». Πρόκειται για μια παράθεση μικρών κομματιών ή απλά φράσεων από αγαπημένα βιβλία. Τα κομμάτια εκείνα που νοητά ή πραγματικά υπογραμμίζουμε διαβάζοντας ένα βιβλίο. Έτσι παρουσιάζουμε και προτείνουμε ένα βιβλίο προβάλλοντας συγχρόνως μια ιδέα, μια εικόνα, μια αίσθηση μέσα από αυτό προς ανάγνωση και συζήτηση...
<>
Το παρακάτω απόσπασμα από το βιβλίο του Νίκου Θέμελη «Η ανατροπή»

«Ήταν ευτυχισμένη μαζί του από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή. Μέχρι ακόμα κι εκείνο το πρωινό που φεύγοντας την καλημέρισε στα πεταχτά κατσούφης και ξέχασε να τη φιλήσει. Θυμόταν καμιά φορά την δυσοίωνη ευχή της ζητιάνας το πρωί του γάμου της και χαμογελούσε. Ήταν ευτυχισμένη μαζί του, χωρίς να ξέρει, ωστόσο, αν ίσχυε το ίδιο και για κείνον. Είχε την αίσθηση πως μέσα τους τρέχαν διαφορετικοί ρυθμοί, πως διαφορετικά ισορροπούσανε τα πάρε-δώσε στο μυαλό και στην καρδιά τους, πως την πληρότητα που ο ίδιος της προσέφερε εκείνη δεν μπορούσε να τη δώσει. Πως η αγάπη, η λατρεία που εκείνη ένιωθε γι’ αυτόν έβρισκε από πλευράς του αντίκρισμα κυρίως το καθήκον κι όχι ανάλογα αισθήματα. Στην αρχή ένιωθε άσχημα, βασανίσθηκε άλλοτε με ενοχές κι άλλοτε με υποψίες, σιγά σιγά ηρέμησε, καθένας δίνει ό,τι μπορεί να δώσει. Καθένας παίρνει ό,τι μπορεί να πάρει.»

Νίκος Θέμελης «Η ανατροπή» Eκδόσεις Κέδρος 2000

2.2.08

παπάδες κι ανθυμιάματα

Ακολουθεί αναδημοσίευση από την Ελευθεροτυπία:
Αγαπημένο μου μεταναστόπουλο,
Η πατρίς πενθεί. Οι καμπάνες χτυπούν ως άλλη Μεγάλη Παρασκευή. Οι δημόσιες υπηρεσίες κηρύχθηκαν σε κατάσταση πένθους. Τα σχολειά δεν κλείσαν για τους Τρεις Ιεράρχες, αλλά για τον μακαριστό. Νέα λέξη που προστέθηκε στο λεξιλόγιό μας. Οι συνταξιούχες νοικοκυρές επιδόθηκαν επί τριήμερον σε προσκύνημα στη Μητρόπολη. Ο αρχιεπίσκοπος εκοιμήθη. Γιατί όχι αναπαύτηκε; Υπέφερε σαν κοινός θνητός, που ούτως ή άλλως ήταν, και σε επίδειξη μεγαλοψυχίας θα παραδεχόμουν ότι αναπαύτηκε ο άνθρωπος. Αλλά η πατρίς πενθεί. Και τον κηδεύει ως αρχηγό κράτους. Που είναι και παραμένει. Ως πνεύμα τουλάχιστον. Αλλωστε ο ίδιος ο σημερινός πρωθυπουργός είχε λάβει μέρος σε ένα αντιδημοκρατικό δημοψήφισμα. Ναι, σε αυτήν τη χώρα μπορούν να γίνουν δημοψηφίσματα από θρησκευτικούς ηγέτες αμφισβητώντας συνταγματικά κατοχυρωμένες ελευθερίες. Οχι, αυτή η χώρα δεν είναι το Ιράν. Ούτε κανένα μέρος στο οποίο τα θρησκευτικά σχολεία μαθαίνουν γραφή και ανάγνωση Κορανίου στα παιδιά. Είναι απλώς μια χώρα που προσπαθεί να μεγαλώσει και, ενώ κινδυνεύει να γεράσει, δεν έχει ακόμη ξεπεράσει τις εφηβικές της ασθένειες. Εχει λοιπόν υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων. Απομεινάρι παλιών θλιβερών εποχών. Ομως η θρησκεία είναι τρέντι. Την εξάγουν ως σύγχρονοι σταυροφόροι οι πλανητάρχες βυθίζοντας την οικουμένη -θρησκευτικούλι ακούγεται αυτό- στη μισαλλοδοξία. Αλλά δείξε μου τον εχθρό σου να σου πω σε ποιον θα μοιάσεις. Με όλα αυτά τα θλιβερά συλλογίζομαι το κύμα αντιθρησκευτικότητας που έπληξε την Αργεντινή μετά την πτώση της χούντας, καθώς δικάστηκε ο πρώτος ιερέας συνεργάτης των βασανιστών και φονιάδων πριν από λίγο καιρό: οι εκεί παπάδες μετέφεραν στις αρχές τις εξομολογήσεις των αγωνιστών φυλακισμένων. Τόσο απλά. Ενώ ο εκλιπών απλώς μορφωνόταν εκείνη την εποχή. Αλλοι ήταν τότε οι προκαθήμενοι που ευλόγησαν την εκτροπή. Οι φωστήρες του, ίσως. Πάντως για να συνεχιστεί η ένδοξη παράδοση της παρεκτροπής ο Θεσσαλονίκης προσφώνησε την αυτού εξοχότητα τον τέως έκπτωτο μονάρχη και μάλιστα πριν από τους πρώην Προέδρους της Δημοκρατίας. Για να μην ξεχνιόμαστε. Και για να μη με πεις ρατσίστρια, θέλω να διευκρινίσω ότι δεν είμαι οπαδός καμιάς θρησκείας. Μερικούς αιώνες μετά τον Διαφωτισμό, που διέλαθε της εκκολαπτόμενης τότε χώρας, περίμενα οι άνθρωποι να κοιτάνε μπροστά απαλλαγμένοι από διαχωριστικά, μισάνθρωπα και μισογύνικα δόγματα. Αλλά αποδεικνύεται μακρύς ο δρόμος της αγάπης και της ελευθερίας.
Αυτά για την ώρα, σε ασπάζομαι η πατριδόπληκτος φίλη σου
ΥΓ. Του διατάγματος πένθους εξαιρέθηκαν οι ιδιωτικοί υπάλληλοι και άλλοι εργαζόμενοι -γιατί μήπως δεν είναι χριστιανοί αυτοί;. Επίσης δεν πενθούν οι Ικαριώτες. Οι τελευταίοι αυτοεξαιρέθηκαν.
-
ΙΩΑΝΝΑ ΣΩΤΗΡΧΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 01/02/2008

1.2.08

εκεί που τα δάκρυα έχουν αξία (η άλλη κηδεία)

ακολουθεί αναδημοσίευση από το Indymedia

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=821429

ΠΩΣ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΚΟΥΣΤΑ ΣΤΟ 31Ο ΛΟΧΟ, ΣΤΟ ΔΟΡΙΣΚΟ, ΣΤΙΣ ΦΕΡΡΕΣ

Φτάνουν πια τα μισόλογα. Φτάνει πια η Συγκάλυψη. Η αυτοκτονία του Στρατιώτη Μηχανικού Απόστολου Κούστα ήταν σχεδιασμένη δολοφονία. Σε αυτή συνεργάστηκε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Μεϊμαράκης, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ Γράψας, ο αρχηγός ΓΕΣ Βούλγαρης, ο διοικητής της Ταξιαρχίας Μπόλης, ο Υποδιοικητής Ναλμπάντης, ο διοικητής του 31ου Λόχου Ταγματάρχης Λιναρδάκης, ο διμοιρίτης ανθυπολοχαγός Ρουσάκος, και οι Αξιωματικοί υπηρεσίας, που εκτέλεσαν καθήκοντα όλη την προηγούμενη βδομάδα. Ξέρουμε ακόμη και τον τρόπο που πάνε να κουκουλώσουν τις τεράστιες ευθύνες τους. Δεν υπάρχει λεπτό από την ώρα που δημοσιεύτηκε η τραγική απώλεια του Απόστολου που να σταμάτησε η επικοινωνία μας με συναδέλφους του από το μοιραίο στρατόπεδο, αλλά και μονάδες από ολόκληρη της Ελλάδα. Όλοι τόνισαν ότι ο Απόστολος ήταν ένα έξυπνο, καλόκαρδο, φιλότιμο παιδί. Ήταν και αυτός ένας από τους λόγους που συνέβαλλε στη δολοφονία του. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Ο 26χρονος Απόστολος, παρουσιάζεται αρχικά στις Ειδικές Δυνάμεις. Μετά από εξετάσεις οι γιατροί θα διαγνώσουν διάφορα προβλήματα υγείας, θα τον χαρακτηρίσουν Ι2, θα τον στείλουν στο Μηχανικό και από εκεί παίρνει Μετάθεση ως τυφεκιοφόρος για τον 31ο Λόχο Μηχανικού στις Φέρρες. ΟΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΣΕ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΟ ΜΑΥΡΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΜΕΘΟΡΙΟΥ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ. Διοικητής της μονάδας ο ταγματάρχης Λιναρδάκης, με πρωτοπαλίκαρο του στη συγκεκριμένη διμοιρία τον ανθυπολοχαγό Ρουσάκο (εμείς δε θα τους χαρακτηρίσουμε – αφήνουμε στους αναγνώστες τη δυνατότητα να κρίνουν)!!! Προσέξτε μονάδα: ελάχιστη συγκρότηση. Οι υπηρεσίες συχνά είναι 14 ή 15 μέρες υπηρεσία για να πάρεις έξοδο. Μπάνια δεν υπάρχουν, ή καλύτερα υπάρχουν αλλά απαγορεύεται η χρήση τους – υπάρχει ειδική πινακίδα απαγόρευσης λόγω κινδύνου ηλεκτροπληξίας. Από το φθινόπωρο τουλάχιστον επικρατεί αυτή η κατάσταση και καμιά πρόνοια επισκευής δεν υπάρχει. Οι φαντάροι υποχρεώνονται να χρησιμοποιήσουν τα μπάνια της 12της ΕΜΑ και να διασχίζουν μεγάλη απόσταση μεταξύ μπάνιων-θαλάμων, με θερμοκρασίες που συχνά φτάνουν τους -10 βαθμούς. Σε ένα στρατόπεδο που παγώνει ακόμη και η πάχνη. Τα καλοριφέρ είναι σκουριασμένα και τρέχουν συνέχεια νερά. Η διατροφή είναι απαίσια και οι συνθήκες διαβίωσης πραγματικά άθλιες. Και ενώ η διοίκηση της μονάδας, υπό την υψηλή εποπτεία του Ταξίαρχου Μπόλη και του υποδιοικητή της Ταξιαρχίας Ναλμπάντη, αδιαφορεί και ουσιαστικά συντηρεί τις απαράδεκτες αυτές συνθήκες, κάνει ότι περνά από το χέρι της για να τρομοκρατήσει και να γεμίσει άγχος τους φαντάρους. Κοιτάτε παραλογισμό: ρίχνουν 2ημερες ή 3ημερες κρατήσεις και 5μερες φυλακίσεις γιατί το Μ71 δεν ήταν τετραγωνισμένο και γιατί το κρεβάτι δεν ήταν στρωμένο σαν χαρτί!!! Την τελευταία εξάλλου Παρασκευή 25 Ιανουαρίου, στην Επιθεώρηση μοιράσανε δεκάδες μέρες κρατήσεων – φυλακίσεων για τους παραπάνω «εγκληματικούς» λόγους!!! Ο Απόστολος λοιπόν μετατίθεται στην παραπάνω μονάδα στις 20 Σεπτεμβρίου. Όμως δεν μπορεί να περπατήσει κανονικά και να σηκώσει βάρη. Όπως μας λένε χαρακτηριστικά συνάδελφοι του από τη μονάδα τον βοηθούσαν να σηκώσει ακόμα και τον οπλομαστό!!! Πριν τις γιορτές αντιμετώπισε πρόβλημα και έκανε εγχείρηση (κύστης). Ο γιατρός μάλιστα τον έβγαλε ελεύθερο όπλου. Όμως ο Απόστολος ήταν ένα πολύ φιλότιμο παιδί. Δεν μπορούσε να βλέπει τους συνάδελφους του να χώνονται και να μην παίρνουν ανάσα. Για να τους ελαφρώσει λίγο, προσφέρθηκε να κάνει άοπλες υπηρεσίες. Σιγά-σιγά αυτό έγινε κανόνας. Του έδιναν τελαμώνα, ενώ άρχισαν να του δίνουν και όπλο. Το γεγονός ότι δεν μπορούσε να αντέξει αποκαλύφτηκε την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς, όταν δεν άντεξε και ζήτησε να τον αλλάξουν. Φεύγει με το γκρουπ των Φώτων, αλλά όταν επιστρέφει συναντά και αυτός, όπως και τα υπόλοιπα παιδιά την ακραία κατάσταση που καθημερινά οξύνει η συμπεριφορά της διοίκησης. Ο Απόστολος δεν αντέχει. Αλλά το κρύβει. Υπομένει τα δεινά της θητείας στη μαύρη μονάδα και προετοιμάζει τη φυγή του…. Ο 31ος Λόχος έχει αναλάβει και να καλύπτει μια σκοπιά της 12ης ΕΜΑ, που επίσης έχει ελάχιστο κόσμο. Πριν ΜΙΑ ΒΔΟΜΑΔΑ λοιπόν ο Απόστολος θα αφαιρέσει μια σφαίρα, τη μοιραία από τελαμώνα, ενώ εκτελούσε χρέη σκοπού στην Σκοπιά 712. Κανένας δεν παίρνει χαμπάρι τίποτα. Ούτε οι υπαξιωματικοί Αλλαγής, ούτε οι Αξιωματικοί Υπηρεσίας για μια ολόκληρη βδομάδα δεν έχουν πάρει χαμπάρι ότι από τον τελαμώνα λείπει μια σφαίρα. Μόνο που στην συγκεκριμένη περίπτωση η ανεύθυνη τέλεση της υπηρεσίας των βαθμοφόρων αγγίζει τα όρια της εγκληματικής αμέλειας. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Όλοι γνωρίζουν ότι από 01/01/2008 υπάρχει σε ισχύ ΛΕΥΚΟΣ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ, οι φαντάροι εκτελούν χρέη σκοπού με ΚΟΥΜΠΩΜΕΝΟ ΓΕΜΙΣΤΗΡΑ, άρα υπάρχουν επιπλέον λόγοι όλοι να εκτελούν στο ακέραιο τα καθήκοντα τους, πρώτα από όλα οι βαθμοφόροι που έχουν υπηρεσία και η ΟΑΣ!!! Τίποτα όμως από τα προβλεπόμενα δεν έγινε. Η Εγκληματική Αμέλεια πάει ΧΕΡΙ-ΧΕΡΙ με τις απαράδεκτες, τρομοκρατικές συνθήκες που έχει επιβάλλει η διοίκηση του Λόχου. Έτσι οπλίστηκε το χέρι του Απόστολου, έτσι ο στρατός μας στέρησε, μας δολοφόνησε ένα ακόμη παλικάρι. Ο Απόστολος έπεφτε νεκρός εκτελώντας υπηρεσία 3:00 μέχρι τις 6:00 το πρωί, σε έναν πόλεμο που χάνει καθημερινά η νεολαία. Θύμα της ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗΣ κατάστασης που επικρατεί στις μονάδες της παραμεθορίου του Στρατού Ξηράς. Τώρα με το γνωστή και δοκιμασμένη μέθοδο της ΕΔΕ πάνε να συγκαλύψουν τις τεράστιες ευθύνες τους. «Δεν πήρε την σφαίρα από την τελαμώνα», λένε προκλητικά. Όμως οι ευθύνες δεν εντοπίζονται μόνο στη Διοίκηση της μονάδας και στην Ταξιαρχία. Πρέπει πλέον να καταλάβουμε ότι κανένας δεν νοιάζεται για τα παιδιά. Οι δολοφονίες παιδιών στον στρατό είναι υπολογισμένο μέγεθος. Τα τρισεκατομμύρια που αρπάζουν από τον ελληνικό λαό θα πάνε σε πολεμικούς εξοπλισμούς για τις αποστολές εκτός συνόρων, στις προμήθειες και στους εμπόρους του πολέμου Κόκκαλη κλπ. Όχι για την βελτίωση των συνθηκών, όχι για τους φαντάρους. Ο τεράστιος αριθμός των στρατοπέδων θα συντηρείται για τις πελατειακές σχέσεις των βουλευτών ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και για να διατηρείται και να δικαιολογείται ο πρωτοφανής αριθμός των Ελλήνων αξιωματικών. Και ας μην φτάνουν οι φαντάροι και ας χώνονται με απάνθρωπο τρόπο. Οι φαντάροι θα λιώνουν στις άδειες μονάδες της παραμεθορίου για να στέλνει στρατό η κυβέρνηση στα Βαλκάνια, το Αφγανιστάν και στην Αφρική. Πριν η κυβέρνηση και ο ελληνικός στρατός βάψει τα χέρια της με το αίμα του Κοσσοβάρου και Αφγανού, τα έχει βάψει με το αίμα του Φαντάρου. Εμείς και οι συνάδελφοι του θα θυμόμαστε για πάντα τον Απόστολο. Θα θυμόμαστε το μεγαλείο του φίλου μας και συναδέλφου, που μας έδωσε καλοσύνη, κουράγιο και πραγματικά μοιράστηκε βάρη που δεν του αναλογούσαν, για να μας ξεκουράσει. Βλέπεις όμως έτσι είναι οι ΦΙΛΟΙ. Έτσι λογίζονται οι ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ. Αυτό σημαίνει ΑΝΘΡΩΠΙΑ. Είμαστε σίγουροι ότι τα φαντάρια της σειράς σου, όλα τα παιδιά που σε γνώρισαν δεν θα σε ξεχάσουν. Δίνουμε όλοι τώρα υπόσχεση, με βουρκωμένα μάτια, με οργισμένα πρόσωπα, με αφηνιασμένες σκέψεις ότι θα τιμήσουμε την προσφορά σου. Η απώλεια σου είναι ένα διαρκές αγκάθι στην καρδιά μας, που μας προκαλεί να αγωνιστούμε ενάντια στην κρεατομηχανή της νεολαίας, ενάντια στην πολιτική που την κρατά ενεργή και έτοιμη για νέες αναμετρήσεις. Εμείς σαν ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ, δηλώνουμε ότι παραμένουμε δίπλα στον φαντάρο. Μην διστάσετε να μας απευθυνθείτε οποιαδήποτε στιγμή, για τον οποιοδήποτε λόγο. ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ

24.1.08

πολιτισμολογίες

Σε μια χώρα, σε μια ήπειρο, σ’ έναν κόσμο τελικά, όπου τα πάντα πουλιούνται κι αγοράζονται, ο πολιτισμός έχει αξία και λόγο ύπαρξης εφόσον έχει τιμή και κοινό. Από τη μια το κράτος (τα κράτη) με τα υπουργεία πολιτισμού και τους προϊστάμενούς τους, από την άλλη οι ιδιώτες που επενδύουν στον πολιτισμό για να πάρουν είτε χρήμα, είτε δόξα, είτε άλλοθι, είτε να κάνουν δημόσιες σχέσεις, είτε όλα αυτά μαζί. Η όλη διαδικασία μοιάζει με τους σύγχρονους φιλελεύθερους οικολόγους οι οποίοι ανακυκλώνουν το μπουκαλάκι τους, αγοράζουν οικολογικές συσκευές αλλά δεν τους καίγετε καρφί αν η χώρα τους ρυπαίνει τον πλανήτη με πυρηνικά απόβλητα, τα οποία πληρώνουν οι ίδιοι μέσω των φόρων. Έτσι και στον πολιτισμό, τον πλασάρουν σαν βιτρίνα για να περάσουν από πίσω μεγάλα κόλπα ή για να περάσουν από μπροστά δίπλα σε «μεγάλα έργα» και να πουλήσουν μούρη. Γέμισε ο κόσμος πρεσβευτές του πολιτισμού και φιλάνθρωπους... γιατί ο πολιτισμός και η φιλανθρωπία πάνε πάντα μαζί.
>
Στην Ελλάδα, το υπουργείο πολιτισμού είναι και υπουργείο αθλητισμού, δηλαδή ποδοσφαίρου. Είναι δηλαδή υπουργείο ποδοσφαιροπολιτισμού και όσο κι αν φαίνετε παράδοξο υπάρχουν και χειρότερα όπως το υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων. Θα ήταν ωφελιμότερο και ορθότερο πιστεύω να αλλάξουν ταίρια αυτά τα δύο υπουργεία, να γίνουν δηλαδή υπουργείο Πολιτισμού και Παιδείας από τη μια και Αθλητισμού (ποδοσφαίρου) και Θρησκευμάτων από την άλλη. Ο πολιτισμός είναι παιδεία και η παιδεία πολιτισμός. Η μπάλα (ο ΠΑΟΚ, ο Άρης, ο Θρύλος κλπ) είναι θρησκεία και η θρησκεία είναι το όπιο του λαού...
>
Όμως εμείς οι έλληνες κάπου τα μπερδεύουμε πάντα τα πράγματα. Δεν είναι τυχαίο πως η ελληνική κουζίνα πέρα από την ψησταριά, αποτελείτε από σπεσιαλιτέ όπου μπερδεύουμε (ευτυχώς εκεί έντεχνα) διάφορα πράγματα τα οποία το καθένα από μόνο του θα μπορούσε να αποτελέσει ξεχωριστό φαγητό. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι ο μουσακάς. Μόνο που όσο και αν η κουζίνα είναι μέρος του πολιτισμού, στην Ελλάδα, ο πολιτισμός γίνετε ολοένα και περισσότερο ένας γιγαντιαίος μουσακάς που θα μας φάει αντί να τον φάμε, σαν αυτόν στην ταινία του Πάνου Κούτρα. Τρώμε πολιτισμό αντίστοιχο με το σουβλάκι σε πίτα, η καλαμάκι όπως λένε οι φίλοι μου οι κάτω από Θεσσαλία, τζατζίκι, ρετσίνα άντε και σαν ευρωπαίοι και καμιά πίτσα με κασέρι κι ελιές.... Αυτός είναι ο πολιτισμός που παράγει και καταναλώνει η Ελλάδα. Υπάρχουν βέβαια και κάτι Νταλάρες, Μαρινέλλες, Πλούταρχοι και Σία, που κάνουν κονσομασιόν κυριλέ με στυλ ποιοτικό σε τηλεοπτικά πάρτι και μεγαρο-συναυλίες. Μέσα σε όλον αυτό το βόθρο προτιμώ το παρακμιακό σκυλάδικο στο υπόγειο με τα κλαρίνα, να βλέπω την εξαθλίωση του πολιτισμού ξεβράκωτη παρά με κουστούμια στα κοσμικά μέγαρα. Καλύτερα οι υπουργοί πολιτισμού να πηδάνε απ’ τα παράθυρα παρά να κόβουν κορδέλες σε εγκαίνια. Αν το υπουργείο πολιτισμού όπως έχει και όπως δρα, είναι αυτό που μας αξίζει ας ενσωματωθεί τότε με αυτό του τουρισμού, θα μας κοστίζει λιγότερο η αξία του...
>
Όσο τον πολιτισμό θα τον διαχειρίζονται σαν μέσο ή σαν περιστασιακή ανάγκη αυτοί που κρατάνε τα ηνία τα πολιτικά ή τα οικονομικά και όσο η πλειοψηφία του κόσμου θα τον βλέπει σαν κάτι ελαφρύ ή απλά σαν διασκέδαση, άντε στην καλύτερη των περιπτώσεων σαν ψυχαγωγία, τότε η όλη διαδικασία της πολιτιστικής ανάπτυξης γίνετε απλά ένα εργοτάξιο με μίζες και μπουλντόζες κάθε τύπου και με ταμπέλα «Πολιτισμός», δίπλα οι διευκρινήσεις με τα κονδύλια της Ε.Ε. και από κάτω τιμολόγια εστιατορίου με θέα την ακρόπολη. Όσοι δουλεύουν μέσα στον πολιτισμό και αντιλαμβάνονται αυτό το καρναβάλι είτε μπαίνουν στο περιθώριο, είτε μαθαίνουν να χαμογελάνε στους ψυχαγωγούμενους και τους ψυχαγωγητές, να λένε και καμιά μαλακία για το δήθεν πόσο ωραία είναι αυτά που βλέπουν η ακούνε... Αν η βαριά βιομηχανία της Ελλάδας είναι ο πολιτισμός όπως έλεγε η Μελίνα, τότε δεν πρέπει να τον μπερδεύουμε με τη βιομηχανία αυτοκινήτων και φαγητών.... απλή συνωνυμία να μείνει ο όρος «βιομηχανία» και όχι ο όρος «πολιτισμός»... > Θα μου πείτε δεν υπάρχει τίποτα πολιτιστικό που να σε συγκινεί στην Ελλάδα; Βεβαίως και υπάρχει, ευτυχώς που υπάρχουν ακόμα κάποιοι που κάνουν πολιτισμό με την καρδιά τους και όχι με τις ιδέες που τους πέρασε το άθλιο ελληνικό σχολείο, οι παπάδες, ο στρατός και το χρηματιστήριο.

23.1.08

να και κάτι που αξίζει να δείτε στην τηλεόραση

Ακολουθεί αναδημοσίευση του Δελτίου Τύπου της εκπομπής «Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα»
12ος χρόνος παρουσίας του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα …
Την Πέμπτη 24 Ιανουαρίου στις 22:00, στην ΕΤ1, στο πλαίσιο μιας Θεματικής Βραδιάς αφιερωμένης στη Λατινική Αμερική, παρουσιάζονται 2 νέα ντοκιμαντέρ του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα.
Ενώ η Ευρώπη βυθίζεται στην στασιμότητα και οι ΗΠΑ είναι εγκλωβισμένες στο ιρακινό αδιέξοδο, συναρπαστικές εξελίξεις σημειώνονται στην Λατινική Αμερική. Στην Βολιβία ένας αυτόχθων Ινδιάνος βρίσκεται για πρώτη φορά στην εξουσία. Στον Ισημερινό, ο νέος πρόεδρος της χώρας έδιωξε από την χώρα τον εκπρόσωπο της Διεθνούς Τράπεζας και κλείνει την αμερικανική στρατιωτική βάση-εκτός και αν ο Λευκός Οίκος δώσει την άδεια για την δημιουργία μιας στρατιωτικής βάσης του Ισημερινού στην Φλώριδα των Ηνωμένων Πολιτειών!!! Στη Βενεζουέλα ο Ούγκο Τσάβεζ εθνικοποίησε τις πολυεθνικές εταιρείες πετρελαίου ενώ στις δημόσιες ομιλίες του χρησιμοποιεί φράσει ς του Αλέξανδρου Παναγούλη. Μια σειρά από χώρες αποτινάζουν την αμερικανική κηδεμονία και ενώνονται αναζητώντας έναν διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης. Τις εξελίξεις αυτές παρουσιάζει σε δύο ντοκιμαντέρ το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα μετά από μια μεγάλη έρευνα στη Βολιβία, τον Ισημερινό, τη Βενεζουέλα , την Κούβα και τον Αμαζόνιο. Τα δύο ντοκιμαντέρ του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα θα παρουσιασθούν στo πλαίσιo μιας Θεματικής Βραδιάς για τη Λατινική Αμερική, παρουσιάζοντας επιπλέον μια αποκλειστική συνέντευξη με τον ιθαγενή πρόεδρο της Βολιβίας Εβο Μοράλες. «Βολιβία: Η Επιστροφή των Ινδιάνων» του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα Πέμπτη 24 Ιανουαρίου στις 22:00, ΕΤ1 Η Βολιβία, η πιο φτωχή χώρα της Λατινικής Αμερικής, αποτέλεσε για περισσότερο από 20 χρόνια το πειραματόζωο της Ουάσιγκτον. Κάτω από τις προτροπές και τις πιέσεις της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, ιδιωτικοποιήθηκαν τα πάντα, όπως η δημόσια ύδρευση και το νερό των πηγαδιών. Οι φτωχοί Βολιβιανοί εξηγούν στην κάμερα της εκπομπής ότι επειδή δεν είχαν να πληρώσουν τον λογαριασμό του νερού έχαναν τα σπίτια τους. Θα ακολουθήσουν, από τις αρχές της δεκαετίας, διαδοχικές εξεγέρσεις του πληθυσμού που θα καταλήξουν το 2005 στην εκλογή του Έβο Μοράλες, του πρώτου προέδρου της Λατινικής Αμερικής που ανήκει στην ινδιάνικη πλειοψηφία. Ο νέος πρόεδρος της χώρας, αγρότης ο ίδιος και καλλιεργητής του φυτού της κόκας, ακυρώνει τα συμβόλαια με τις πολυεθνικές εταιρείες που εκμεταλλεύονται τα πλούσια κοιτάσματα φυσικού αερίου της χώρας του, μοιράζει τη γη σε ακτήμονες και εμφανίζεται στην γενική συνέλευση του ΟΗΕ κρατώντας ένα φύλλο κόκας. Η Ουάσιγκτον, που εδώ και χρόνια έχει ξεκινήσει τον πόλεμο εναντίον της «ναρκοτρομοκρατίας» είναι ριζικά αντίθετη με την πολιτική του νέου προέδρου, ο οποίος έχει να αντιμετωπίσει και τις αντιδράσεις της πλούσιας Βολιβιανής λευκής ελίτ που δεν θέλει να χάσει τα προνόμια της. Το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα παρακολούθησε τα συγκινητικά προγράμματα εναντίον του αναλφαβητισμού που ξεκίνησε ο Μοράλες. Συναντά τον ίδιο στο Προεδρικό Μέγαρο, τον συνδικαλιστή αδερφό του στη γενέτειρα τους και την μεγάλη αδερφή σε ένα πάρκο της Λα Παζ. Το σπίτι της είναι τόσο φτωχικό που ντρεπόταν να το χρησιμοποιήσει ως χώρο συνέντευξης... «Η Λατινική Αμερική και η Προφητεία του Νίξον» του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα Πέμπτη 24 Ιανουαρίου, στις 12:00 τα μεσάνυχτα, ΕΤ1 Μετά την πρόσφατη αποτυχία του σε ένα δημοψήφισμα για την αλλαγή του Συντάγματος της Βενεζουέλας, ο Ούγκο Τσάβεζ χρησιμοποίησε μια φράση του Αλέξανδρου Παναγούλη για να τονίσει στους αντιπάλους του ότι θα συνεχίσει την πολιτική που έχει χαράξει. Το σχετικό βίντεο που παρουσιάζεται στο ντοκιμαντέρ του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα είναι μέρος μιας σειράς εντυπωσιακών εικόνων και γυρισμάτων της εκπομπής στην Λατινική Αμερική. Στον Αμαζόνιο η αμερικανική εταιρεία πετρελαίων Τεξάκο χρησιμοποίησε την ζούγκλα ως χωματερή για τα τοξικά απόβλητα της εξόρυξης του πετρελαίου. Οι Ινδιάνοι της περιοχής μιλούν την επιδημία καρκίνου που ξέσπασε στην περιοχή αφανίζοντας έξη ινδιάνικες φυλές. Στα μπάριος (φτωχογειτονιές) του Κίτο, της πρωτεύουσας του Ισημερινού, οι κάτοικοι μιλούν για την εξαθλίωση τους μετά την κατάργηση του εθνικού νομίσματος που αντικαταστάθηκε από το αμερικανικό δολάριο. Στη Βενεζουέλα, στις αντίστοιχες φτωχογειτονιές του Καράκας, ασθενείς στα νέα δημόσια ιατρεία ομολογούν ότι συνάντησαν γιατρό για πρώτη φορά στην ζωή τους. Η ανατροπή του σοσιαλιστή προέδρου της Χιλής Σαλβαντόρ Αλιέντε το 1973, εγκαινίασε την μετατροπή ολόκληρης της Λατινικής Αμερικής σε αποικία των Ηνωμένων Πολιτειών. Σήμερα όμως, από την Βενεζουέλα, την Βολιβία και τον Ισημερινό έως την Ουρουγουάη, την Αργεντινή, τη Χιλή, την Βραζιλία και τη Νικαράγουα, όπου οι Σαντινίστας επέστρεψαν στην εξουσία, οι νέοι σοσιαλιστές πρόεδροι αμφισβητούν το νεοφιλελεύθερο μοντέλο και αναζητούν τρόπους συνεργασίας. Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον είχε δικαιολογήσει το πραξικόπημα στη Χιλή με τη θεωρία του «κόκκινου σάντουιτς» που θα στρίμωχνε τις ΗΠΑ ανάμεσα στη Χιλή και την Κούβα. Αν και τέτοιος κίνδυνος δεν υπήρξε ποτέ, οι νέες εξελίξεις στη Λατινική Αμερική έχουν θέσει την βόρειο-αμερικανική ηγεμονία σε δοκιμασία. Το πρόγραμμα της Θεματικής Βραδιάς περιλαμβάνει ακόμη : 11:30 – 12:00 μ.μ.: Αποκλειστική συνέντευξη με τον πρόεδρο της Βολιβίας Εβο Μοράλες. Στο κλείσιμο της Θεματικής Βραδιάς ένα ακόμη ντοκιμαντέρ του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα για τη Βενεζουέλα: «Βενεζουέλα: Το Πρώτο Τηλεοπτικό Πραξικόπημα της Ιστορίας» του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα (σε επανάληψη) Στη 1 μετά τα μεσάνυχτα, ΕΤ1 "Ευτυχώς είχαμε ένα ισχυρό όπλο", δήλωνε ο υποναύαρχος Έκτωρ Ραμίρεζ Πέρες, αρχηγός του πραξικοπήματος που κατάφερε να ανατρέψει για δύο ημέρες τον εκλεγμένο πρόεδρο της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες. "Όπως είδατε, ο στρατός και οι εδικές δυνάμεις δε χρειάσθηκε να πυροβολήσουν ούτε μία φορά. Το μεγάλο μας όπλο ήταν τα μέσα ενημέρωσης". Στις 11 Απριλίου του 2002 οι υποστηρικτές του προέδρου Τσάβες και η αντιπολίτευση οργανώνουν συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις. Πάνω από 20 άτομα σκοτώνονται και εκατοντάδες τραυματίζονται: ανήκουν και στα δύο στρατόπεδα και έχουν πέσει θύματα της αστυνομίας και ακροβολιστών - μέρος ενός μυστικού σχεδίου για την ανατροπή του προέδρου της Βενεζουέλας. Στο Καράκας επικρατεί χάος και οι Βενεζουελιάνοι ανοίγουν τις τηλεοράσεις τους για να μάθουν τι έχει συμβεί. Αλλά τα τέσσερα ιδιωτικά κανάλια που ανήκουν στην αντιπολίτευση, αποδίδουν την αιματοχυσία στους Τσαβίστας, μοντάροντας έντεχνα τα τηλεοπτικά πλάνα της ημέρας. Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας δε διαθέτει δική του φωνή, γιατί στην διάρκεια των ταραχών οι αντίπαλοι του έχουν καταλάβει την κρατική τηλεόραση που σταματάει να εκπέμπει. Η κοινή γνώμη στρέφεται εναντίον του Τσάβες και ο στρατός επεμβαίνει συλλαμβάνοντας τον πρόεδρο. Την επόμενη ημέρα, οι ίδιες κατασκευασμένες εικόνες χρησιμοποιούνται από τον Λευκό Οίκο που δίνει στη χούντα διεθνή αναγνώριση. Ο Τσάβες θα επιστρέψει στην εξουσία μόνο αφού οι υποστηρικτές του καταφέρουν να στήσουν ένα εναλλακτικό δίκτυο ενημέρωσης και να θέσουν ξανά σε λειτουργία το κρατικό κανάλι...< /span> Στο ντοκιμαντέρ μιλούν μεταξύ των άλλων ο υποναύαρχος Κάρλος Μολίνα που πρωτοστάτησε στην προσπάθεια ανατροπής του Τσάβες, ο σκηνοθέτης ¶νγκελ Παλάθιο που ανακάλυψε την αλήθεια ερευνώντας όλα τα τηλεοπτικά πλάνα εκείνης της ημέρας, καθώς και δημοσιογράφοι και ειδικοί στα μέσα ενημέρωσης. Τα γυρίσματα έγιναν στην Βενεζουέλα και τις ΗΠΑ. ------------- Eπισκεφτείτε την ιστοσελίδα του ΡΧΣ: www.rwf.gr E-mail: info@rwf.gr

17.1.08

Μόνο τους φίλους!

Μόνο τους φίλους βρίζω από βάθος καρδιάς και διαφωνώ μαζί τους κάθετα… άλλο και τούτο! Στον ιερό τόπο της φιλίας όλα είναι δυνατά… αλλά τι στο καλό τα κάνει τελικά δυνατά? Είναι ότι τους ξέρω τόσο καλά? Μερικοί έγιναν φίλοι μου αυτοστιγμή, είναι κάτι σαν τον κεραυνοβόλο έρωτα, εγώ παθαίνω και κεραυνοβόλα φιλία! Μετά τον κεραυνό αρχίζει το ειδύλλιο μας που όχι μόνο στις περισσότερες περιπτώσεις διαρκεί ακόμα αλλά δεν το βλέπω και να τελειώνει παρά το βρίσιμο, τον καυγά και την διαφωνία! Μπορεί και να είναι γιατί με τους περισσότερους (άσε που δεν είναι και τόσοι πολλοί!) μοιάζω, είναι σαν να τσακώνομαι με τον εαυτό μου απλά δεν με περνάει για τρελή ο γείτονας που μιλάω μόνο στον εαυτό μου. Έχω την μοναδική ευκαιρία να διαφωνήσω με τον εαυτό μου και να ελπίσω σε μια λύση, μια απάντηση, ή και μια επιβεβαίωση που εγώ έως σήμερα δεν κατάφερα να καταθέσω. Μετά βέβαια την μπόρα ακολουθεί συμφιλίωση, τα ζευγάρια κάνουν σεξ, οι φίλοι ή πίνουν, ή βγαίνουν, κάτι τέτοιο τέλος πάντων το οποίο μένει αξέχαστο και σηματοδοτεί την σύρραξη. Άσε δε που με τους φίλους έχω την δυνατότητα στα μαύρα όρια μας να τα ξεπερνάμε και μετά να μπορούμε να συνεχίσουμε και να πάμε παρακάτω, παραπέρα. Δεν ξέρω γιατί μόνο οι φίλοι το κάνουν αυτό, γιατί μόνο οι φίλοι από όλους τους άλλους ανθρώπους με ιδιότητα και ταμπέλα είναι ταξίδι στα μαύρα και τα άσπρα και τα γκρί των ψυχών και του κόσμου μας. Το βάλσαμο του βρισίματος από καρδιάς όμως είναι σίγουρα αναντικατάστατο για να μην πω απαραίτητο!!! Και να πάνε να κουρεύονται οι άλλοι! Α, και μην ακούω αηδίες για τις κατηγορίες που δεν μπορούν να δημιουργήσουν φιλίες γιατί θα πάθω παράκρουση! Ξαφνικά οι γυναίκες δεν κάνουν φιλίες με τους άνδρες, οι φτωχοί δεν κάνουν φιλίες με τους πλούσιους, οι κομμουνιστές δεν κάνουν φιλίες ούτε με τον Μαρξ! Αμαν, οι φιλίες κάνουν τα πάντα, ακόμα και βρίσιμο από καρδιάς!

5.1.08

ζήτω η Ελλάδα, ζήτω η παραλία, ζήτω η Νέα Δημοπρασία...

Ακολουθεί αναδημοσίευση από την Ελευθεροτυπία:

Εργοστάσιο σε μαγευτική παραλία

Του ΤΑΣΟΥ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ Βορά στο βωμό της «ανάπτυξης» δίνει η κυβέρνηση άλλη μία πανέμορφη περιοχή της Λακωνίας (Ασπρούδια) ενταγμένη στο πρόγραμμα Natura 2000, απέναντι ακριβώς από την Ελαφόνησο, για την κατασκευή μονάδας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, αποδεικνύοντας ότι ακόμη μία φορα υιοθετεί αναπτυξιακά πρότυπα της δεκαετίας του '60.Πρόκειται για επένδυση, ύψους 400 εκατομμυρίων ευρώ, από τον όμιλο «ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ», μέσω της εταιρείας «ΗΡΩΝ-ΘΕΡΜΟΗΛΕΚΤΡΙΚΗ» και προβλέπει την κατασκευή εργοστασίου ισχύος 448 MW, το οποίο θα λειτουργεί με φυσικό αέριο. Παράλληλα, προβλέπεται η κατασκευή λιμανιού για την εκφόρτωση μηχανημάτων και τη διακίνηση των προϊόντων του εργοστασίου. Σύμφωνα με πληροφορίες η περιοχή προορίζεται να μετατραπεί σε σημείο ένωσης της ηπειρωτικής Ελλάδας με την Κρήτη, προκειμένου να υπάρχει η εναλλακτική λύση μεταφοράς φυσικού αερίου και από τη Λιβύη, καθώς και μεταφορά της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας προς τη Μεγαλόνησο.Αντιδράσεις από βουλευτές και ΟΤΑ. Η αίτηση της εταιρείας κατατέθηκε στη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) στις 13 Ιουλίου και η απόφαση εκκρεμεί μέχρι σήμερα. Με ομόφωνες αποφάσεις τους το Νομαρχιακό Συμβούλιο Λακωνίας (12/12/07), το Δημοτικό Συμβούλιο Βοιών (22/10/07) και η Κοινότητα Ελαφονήσου (29/10/07) αντιτίθενται στο σχέδιο. Το θέμα έφερε πριν από λίγες ημέρες με ερώτησή του στη Βουλή ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Λ. Γρηγοράκος, για να ακολουθήσουν ανάλογες ερωτήσεις από τον κυβερνητικό βουλευτή Γ. Αποστολάκο και τους βουλευτές του ΚΚΕ Δ. Κουμπούρη και Ν. Καραθανασόπουλο. Παράλληλα, στις 16 του μηνός πραγματοποιήθηκε στη Νεάπολη ανοιχτή συγκέντρωση με πρωτοβουλία του δήμου και της Επιτροπής Αγώνα κατοίκων στην οποία εκφράστηκε η συμπαράσταση και από το Πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ, καθώς η περιοχή έχει και υψηλό αρχαιολογικό ενδιαφέρον.Το σενάριο να έχει πάρει η εταιρεία κάποιες κατ' αρχήν εγγυήσεις από κυβερνητικούς παράγοντες ενισχύεται από το γεγονός ότι ήδη η «ΗΡΩΝ» έχει προβεί σε προσύμφωνα για την αγορά σε πρώτη φάση περίπου 200 στρεμμάτων, για τα οποία μέσω του δασαρχείου Μολάων έχει ξεκινήσει την προσπάθεια αποχαρακτηρισμού τους. Ο Δήμος Βοιών έχει υποβάλει ενστάσεις, υποστηρίζοντας ότι η περιοχή είναι δασική. Οπως καταγγέλλει, μάλιστα, το μέλος της επιτροπής αγώνα, Ν. Μιχαλέτος, ενώ για την εξέταση τέτοιων υποθέσεων συνήθως απαιτούνται 2-3 χρόνια, τώρα (κατά παράβαση του πρωτοκόλλου) οι αιτήσεις εξετάζονται σε λίγους μήνες.Παράγοντες της περιοχής εκφράζουν την απορία γιατί επιλέχτηκε το συγκεκριμένο τμήμα της Λακωνίας, από τη στιγμή που το «πράσινο φως» που έδωσε ο ΔΕΣΜΗΕ (Διαχειριστής Συστήματος Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας) αφορούσε όλους τους νομούς της Πελοποννήσου. Μάλιστα, η ΡΑΕ αρνήθηκε να δώσει στο Δήμο Βοιών πλήρες αντίγραφο από την αίτηση της «ΗΡΩΝ», επικαλούμενη το «οικονομικό και εμπορικό απόρρητο».Οσον αφορά στα επιχειρήματα της τοπικής κοινωνίας; 1. Το όλο εγχείρημα αφορά μια παραλιακή περιοχή (Νεάπολης Βοιών και Ελαφονήσου), συνολικής έκτασης 268.000 στρεμμάτων, ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, ενταγμένη στο πρόγραμμα Natura 2000 και προστατευόμενη από τη σύμβαση Ramsat. 2. Στο περιφερειακό πλαίσιο χωροταξικού σχεδιασμού του 2003 δεν επιτρέπεται χρήση όπως η προτεινόμενη.3. Οι περιοχές Νεαπόλεως-Ελαφονήσου έχουν ραγδαία τουριστική ανάπτυξη, που θα πληγεί από βιομηχανικές δραστηριότητες.4. Δεν προβλέπεται, ούτε επιτρέπεται η χωροθέτηση νέου λιμανιού στην περιοχή (όρμος Βατίκων). 5. Η συγκεκριμένη περιοχή είναι γεμάτη αρχαιότητες σε θάλασσα και στεριά, αφού σε μικρό βάθος είναι εντοπισμένος προϊστορικός οικισμός στη νησίδα «Παυλοπέτρι». tsakir@enet.gr

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 06/01/2008

3.1.08

90 μέρες χωρίς δίπλωμα

Έτρεχαν με 200 χιλιόμετρα την ώρα (εκεί που το όριο είναι 90), ήταν μεθυσμένοι, πιάστηκαν δύο-τρεις από τους δεκάδες τέτοιους και τους αφαιρέθηκαν τα διπλώματα (αυτούς που είχαν διπλώματα βέβαια) για 90 μέρες!
Μπράβο ρε Ελλαδάρα, 90 μέρες αξίζει η ασφάλεια και η ζωή μας… Την επόμενη φορά να τους τραβήξετε και το αυτί. Αλλά βέβαια δεν ήταν τίποτα μετανάστες ή φτωχαδάκια. Ήτανε μάγκες. Αν πιάσουν κανένα αλβανόπουλο να κλέβει πορτοφόλια μπορεί να χώσουν ίσα με 2 χρόνια φυλακή, να του φορτώσουν και κανά δυο διαρρήξεις. Αυτοί που με τις αυτοκινητάρες τους απειλούν τη ζωή όλων μας, απλά χάνουν το δίπλωμά τους για τρεις μήνες. Να τη χαίρεστε την αστυνομία και τη δικαιοσύνη σας ρε καρντάσια. Να χαίρεστε και την οδική σας παιδεία έλληνες που πάντα βάζετε το δικό σας όριο ταχύτητας στους δρόμους μιας και το δεξί σας πόδι είναι πιο βαρύ απ’ το μυαλό σας. Ακολουθεί αναδημοσίευση σχετικού άρθρου από την Ελευθεροτυπία:
Αγώνες ράλι, μεθυσμένοι και χωρίς δίπλωμα...
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
«Φόρμουλα 1» στην περιφερειακή της Θεσσαλονίκης από επίδοξους Σουμάχερ, μεθυσμένους και χωρίς δίπλωμα! Σ' έναν δρόμο με όριο ταχύτητας τα 90 χλμ., ανεύθυνοι οδηγοί έκαναν κόντρες με 213 χιλιόμετρα την ώρα. Συνεργεία της Τροχαίας Θεσσαλονίκης κατάφεραν να πιάσουν δύο νεαρούς οδηγούς αυτοκινήτων, που έτρεχαν με ταχύτητες άνω των 210 χιλιομέτρων. Δύο άλλοι ακινητοποιήθηκαν από αστυνομικούς, ενώ είχαν φτάσει τα 176 και 173 χιλιόμετρα. Σε βάρος τους επιβλήθηκαν διοικητικά πρόστιμα και τους αφαιρέθηκαν τα διπλώματα οδήγησης για 90 μέρες.Στον ίδιο δρόμο εντοπίστηκαν αργότερα άλλοι δύο οδηγοί που φέρονται ότι έτρεχαν με 174 και 150 χιλιόμετρα, ενώ δεν είχαν καν άδειες οδήγησης. Ο δεύτερος μάλιστα, όπως διαπιστώθηκε, οδηγούσε υπό την επήρεια αλκοόλ και είχε προχωρήσει σε παράνομη αλλαγή κινητήρα του αυτοκινήτου του.Οι έλεγχοι πραγματοποιήθηκαν με ραντάρ και συσκευές αλκοτέστ. Με αφορμή τα περιστατικά, ο διευθυντής Τροχαίας Θεσσαλονίκης, Ζήνων Κοσμάς, τόνισε ότι πρόκειται για αντικοινωνική συμπεριφορά που δεν είναι ανεκτή.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 03/01/2008